ಪ್ರಯೋಗ

ತಿಳಿದಿರಲಿ ನಿಮಗೆ
ನಾವಿರುವುದು
ಪ್ರಯೋಗ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ
ಇಲ್ಲಿ ದಯೆಗೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ

ಆಗಷ್ಟೇ ಹುಟ್ಟಿ , ತೆವಳಿ
ಪ್ರಪಂಚ ನೋಡುವ
ತವಕದಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿದಗೆಲ್ಲಾ
ಕತ್ತನ್ನೇ ಕೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ
ತುದಿಗೊಂದು ಬುಡಕೊಂದು
ಸೂಜಿ ಚುಚ್ಚಿ,ಎಳೆದಾಡಿ
ಅಲ್ಕೊಹಾಲ್,ಆಸಿಡ್ ಹಾಕಿ
ಬೇಕಾದ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ
ಭೂತ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ
ಕಣ್ಣಿಕ್ಕಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ
ಹೊಸತ್ತೆನನ್ನೋ ಹುಡುಕುವಂತೆ.
ಗೊತ್ತಿತ್ತೇ ನಿಮಗೆ?
ನಿಮ್ಮೊಳಗೂ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ್ದದೇನೋ
ಇದೆಯೆಂದು!

ಈ ಬುದ್ದಿಜೀವಿಗಳ ಕಣ್ಣುತಪ್ಪಿಸಿ
ಹಾಗೋ ಹೀಗೋ ಬದುಕಿ;ಬೆಳೆದು
ಹಾರಲು ಹೊರಟರೆ
ಹಿಡಿದೇ ಹಿಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಕಡಿಯುತ್ತಾರೆ.
ನಿಮ್ಮೊಳಗಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನೇ
ಕದಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಇಷ್ಟೇಲ್ಲಾ ಆದರೂ
ನಿಮ್ಮ ಛಲ ನಿಮಗೆ
ಒಬ್ಬ ಸತ್ತರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ,
ಮಗದೊಬ್ಬ,ಹೀಗೆ...
ಅವಿರತ ಪ್ರಯತ್ನ


ಅರೆ! ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೆ ನಿಮಗೆ
ಇದೊಂದು ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆ
ಇಲ್ಲಿ ದಯೆಗೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ.

ಕೆಲವು ಹನಿಗಳು

ಪುಸ್ತಕದ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಗಳ ನಡುವೆ
ಒಣಗಿದ ಗುಲಾಬಿ ಮೊಗ್ಗು
ಅರಳಿದೆ ಮನ


ಮಳೆಗಾಲದ ಸಂಜೆ
ಕಣ್ಣೀರಲ್ಲೂ
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು


ನೀಳ ಜಡೆಯ ಮೇಲೆ
ಕನಕಾಂಬರದ ಕಂಪು
ಕಾಣದ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ
ಕಂಬನಿ ಇಳಿದಿದೆ



ರೊಮಾಂಚನದ ಸಂಜೆ
ಮಾತು ಮುರಿದ ಹುಡುಗಿ
ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಮಾತಾಗುತ್ತಾಳೆ.



ಬೀಸಿದೆ ಗಾಳಿ
ಬೆಳಕ ಹಿಡಿದ ಕೈಗೆ
ಮುಗಿದ ತೈಲದ
ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲ

ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ

ಈ ಕವಿತೆಯ ಸಹವಾಸವೇ ಸಾಕು

ಏನೋ ಹೇಳ ಹೋಗಿ

ಇನ್ನೇನೋ ಆಗುವ ಸಾಲುಗಳು

ನೇರ ವಾಕ್ಯವ ತಿರುಚಿ,ಕಿವುಚಿ

ಹೊಸತಾಗಿಸಿ ನೋಡುವ ಪರಿ

ಬೇಡವೇ ಬೇಡ ನನಗಿನ್ನು

ಬರೆದರೆ ಕಥೆಯೇ ಬರೆಯಬೇಕು

ಬದುಕ ಬವಣೆಯನು

ನೀಳವಾಗಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯಬೇಕು

ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆಯುವಷ್ಟು

ಮಣ್ಣು,ಮಸಿ ನನ್ನ ಲೇಖನಿಯಲಿಲ್ಲ

ಸಣ್ಣ ಕಥೆಯೇ ಸರಿಯೆಂದು

ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೂತೆ

ಮಾಸ್ತಿ,ಕಾಯ್ಕಿಣಿ,ಚಿತ್ತಾಲರಂತೆ

ನಾನೂ ಮಾಗಬೆಕೆಂದು

ಮೋಂಡು ಕುಳಿತೆ

ಮತ್ತದೇ ಕನಸು;

ಎನಂದಿನಂತೆ ತಡವಾಗಿ ಬಂದ

ಪ್ಯಾಸೆಂಜರ್ ಟ್ರೈನು,

ಕುಳಿ ಬಿದ್ದ ಕಪ್ಪು ರಸ್ತೆ

ಬಿರ್ರನೆ ತಿರುಗುವ

ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳು

ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಘಾಟು

ಬೋಧೀ ವೃಕ್ಷದ ನೆರಳು

ಎಚ್ಚೆತ್ತು ನೋಡಲು

ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ

ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ!

ನೋವು

ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಸ0ಜೆ

ಒಣಗಿದ ಮರದ

ರೆ0ಬೆಗಳು

ಪೂರ್ಣ ಚ0ದಿರನ ಮೇಲೂ

ಬರೆಗಳನ್ನೆಳೆದಿವೆ

ನಗು

ನಾನೇಕೆ ನಗಲಾರೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಹೂವೇ
ನನಗೂ ಅರಳುವಾಸೆ
ನಿನ್ನಂತೆ ಚೆಲುವೆ


ನಾನೇಕೆ ನಗಲಾರೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಹೂವೇ
ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಗಿಡದಲಿ ಅರಳಿದ ಮೊಗ್ಗೇ
ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ ಒಡಲಿನ
ಗುಟ್ಟನ್ನು ತಿಳಿಸೇ

ಹೇಗೆ ಅರಳಿದೆ ನೀನು ಮುಳ್ಳುಗಳ ನಡುವೆ
ಹೊಂಚು ಹಾಕಿವೆ ಕೈಗಳು
ಅಪಹರಿಸುವ ಬಯಕೆ

ಇನ್ನೂ ನಗುತಿಹೆಯಾ ನೀನು
ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಹಾಗೆ...
ನಾನೇಕೆ ನಗಲಾರೆ ನಿನ್ನಂತೆ ಹೂವೇ

ಪರಿಕ್ರಮಣ

ಹುಡುಕಲೇನು

ಈ ಸಂಜೆಯಲಿ

ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದಲಿ

ಅಡಗಿರುವ ವಸ್ತುವ

ಬದುಕಿನ ಸತ್ಯವ

ಉದಯ - ಅಸ್ತಮಾನ

ದೃಶ್ಯ ಒಂದೇ

ದಿಕ್ಕೊಂದೇ ಬೇರೆ

ಕಡಲ ಒಡಲ ಅಲೆಗಳಿಗೆ

ಹೊಂಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿ

ಶರಧಿಯಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ

ದಿನದ ಬೇಗೆ ಕಳೆಯಲು

ಮತ್ತೆ ಏಳುತ್ತಾನೆ

ಹೊಸ ಲವಲವಿಕೆ

ಮತ್ತದೇ ಉತ್ಸಾಹ

ಅದೇ ಹೊಂಬಣ್ಣದಲಿ

ಮಿಂದ ಹೊಸತೊಂದು ದಿನ

ವೇದಾಂತ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ

ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ

ಆಧ್ಯಾತ್ಮದ ಅರಿವಿಲ್ಲದೇ

ಸಾರುತ್ತಿದೆ...

ಪರಿಕ್ರಮಣವೊಂದೇ

ಚಿರಂತನ ಸತ್ಯ

ಮೌನ

ಹೇಗೆ ಬರೆಯಲಿ
ಮೌನದ ಮೆಲ್ ಓನ್ದು
ಕವಿತೆ?
ಶಬ್ದವೇ ಇಲ್ಲದ
ಕಾಲಿ ಹಳೆಯೇ
ಮೌನ.
ಹೇಗೆ ಹೆಣೆಯಲಿ
ಇಲ್ಲದ ಶಬ್ದಗಳ
ಹಾಡಾಗಿ ?!